بريل، الفبايي براي نابينايان‌: در گذشته تصور عمومي بر اين بود كه افراد نابينا هرگز نمي‌توانند خواندن و نوشتن بياموزند، چون آنها بر اين باور بودند كه تنها روش خواندن جملات يك متن اين است كه بتوانيم با چشمانمان واژه‌ها را ببينيم؛ در حالي كه لوئيس بريل، جوان فرانسوي برخلاف ديگران تصور مي‌كرد او كه از 3 سالگي نابينا شده بود سخت در تلاش بود تا بتواند راهي براي خواندن افراد نابينا پيدا كند. ناتواني‌هاي او سبب شده بود افكار و عقايد گوناگوني او را تحت محاصره قرار دهند و به همين علت، سرانجام تصميم گرفت كليدهايي از اين محدوديت‌را نه‌تنها براي خودش، بلكه براي رهايي از همه افراد نابينايي كه در دنيايي از موانع و محدوديت‌ها به دام افتاده بودند، بيابد. ماجرا از اوايل قرن نوزدهم آغاز شد. پدر لوئيس بريل در روستاي كوچكي در نزديكي پاريس از چرم اشيايي مي‌ساخت و آنها را براي فروش به روستاهاي اطراف مي‌برد. او براي بريدن چرم و منگنه كردن قطعات، كنار هم از ابزارهاي تيز و برنده استفاده مي‌كرد. روزي لوئيس وقتي با يك درفش  كه از ابزار كار پدرش بود  بازي مي‌كرد ناگهان آن را در چشمش فرو كرد. اگرچه اين جراحت خيلي عميق نبود، اما عفونت ايجاد شده در چشم آسيب‌ديده، سبب شد او بينايي هر دو چشمش را از دست بدهد. لوئيس بتدريج ياد گرفت خود را با شرايط جديدي كه برايش پيش آمده بود، تطبيق دهد. او بسيار باهوش و خلاق بود. به همين علت اين ناتواني نتوانست محدوديتي براي حضور او در كلاس‌هاي درس و پيشرفت در زمينه يادگيري موسيقي به وجود آورد. او تحصيلاتش را در مدرسه نابينايان پاريس ادامه داد. در مدرسه كتاب‌هايي براي افراد نابينا وجود داشت كه حروف برجسته بزرگي روي صفحات آن نقش بسته بود. اين كتاب‌ها، بسيار بزرگ و گران‌قيمت بودند و خواندن آنها زمان زيادي به طول مي‌انجاميد، بنابراين او به اين فكر افتاد  تا روش بهتري براي خواندن متون كتاب‌ها توسط نابينايان پيدا كند. او از روش كدهاي الفبايي كه توسط ارتش فرانسه به منظور رساندن پيام فرماندهان به سربازان در تاريكي شب مورد استفاده قرار مي‌گرفت براي ابداع حروف الفباي مخصوص نابينايان استفاده كرد و سيستم خط بريل را كه تنها متشكل از 6 نقطه برجسته روي صفحات كاغذ بود و كاربرد آسان‌تري داشت، اختراع كرد